Το βαρύ καλάθι

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ

  Το βαρύ καλάθι

               Προχωρούσε με βήμα αργό. Βήμα σημειωτό με το καλάθι στο χέρι. Κατέβαινε τα σκαλοπάτια της δημοτικής αγοράς σαν το μελλοθάνατο που τον ανεβάζουν στα σκαλοπάτια της κρεμάλας. Μάλλον για να είναι συγχρονισμένη η εικόνα μας, οι μελλοθάνατοι ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια της κρεμάλας όπως αυτός κατέβαινε τα σκαλοπάτια της δημοτικής αγοράς, (Η εικόνα αφορά τους κοινούς εγκληματίες. Γιατί χιλιάδες και χιλιάδες είναι οι ήρωες στα τελευταία δέκα χρόνια, που βάδισαν στον τόπο της εκτέλεσης με γαλήνη υπέροχη, με βήμα σταθερό, με το χαμόγελο στα χείλη και το τραγούδι στο στόμα πεθαίνοντας για το ψωμί και για τη λευτεριά).

               Προχωρούσε αργά σα να είχανε μαγκώσει τα πόδια του. Κι’ η αιτία το καλάθι, το βαρύ καλάθι, που βάραινε τόσο πολύ σαν να είχανε τρυπώσει χίλιοι διάβολοι εκεί μέσα, χίλιοι Σεβάχ Θαλασσινοί.

-   Τι περιείχε τέλος πάντων κι’ ήταν τόσο βαρύ το καλάθι. Κρέας, πατάτες.

      -Όχι

             -Λουβιά, μπάμιες, φασολάκια.

             -Τίποτα μήλα, καρπούζια.

             -Τίποτα νερό, αέρα. Τι διάβολο είχε τέλος 
            πάντων

             -Τίποτα σου λέω.

                 Άδειο  ήταν και δεν υπάρχει βαρύτερο καλάθι στον κόσμο από το    άδειο. ΄Όσο περισσότερα πράγματα δεν έχει μέσα τόσο και γίνεται βαρύτερο. Το βάρος του καλαθιού και το περιεχόμενό του είναι ποσά αντιστρόφως ανάλογα. ΄Όσο περισσότερο ψωνίσματα λείπουν από το καλάθι τόσο βαραίνει. Και το αντίθετο. ΄Όσο περισσότερα φαγώσιμα ρίχνεις το καλάθι τόσο χάνει από το βάρος του, τόσο γίνεται ελαφρύτερο. (Οι αχθοφόροι της δημοτικής αγοράς μπορεί να μη συμφωνούν. Μπορεί νάχουν διαφορετική γνώμη. Δικαίωμα τους. Ο καθένας από τη δουλειά του ξέρει).

       -Τι λοιπόν δεν περιείχε το καλάθι και ήταν τόσο βαρύ και   μάγκωνε τα πόδια του καλαθοφόρου.

     Να λογική απάντηση που χρειάζεται απάντηση.

     Δεν είχε πρώτα-πρώτα ψωμί γιατί ο άνθρωπος ακολουθώντας το συλλογισμό της κυβέρνησης που τα μίκρανε ελαφρώς δεν πήρε καθόλου για να μη γίνεται σπατάλη. Δεν είχε ντομάτες, φασολάκια, μπάμιες, καρπούζια, που ας όψεται η ψώρα που έφαγε το μεγαλύτερο μερτικό και το υπόλοιπο τ’ αφήνει για τους γαλαζοαίματους με τα πρησμένα βαλάντια. Δεν είχε κρέας. Αηδιαστική πολυτέλεια! Πτώματα!

     Ο άνθρωπος έκανε γύρους στη δημοτική αγορά και δεν τόλμησε να ρίξει κάτι στο καλάθι ν’ αλαφρώσει. Τα είδε όλα και απήλθε. (Μονάχα λεμόνια δεν είδε. Φαίνεται πως έγιναν έκτακτες προμήθειες για κάποια θεάματα. Κι’ ο χυμός τους χρήσιμος είναι κι’ λεμονόκουπές τους).

  ΠΕΤΡΟΣ ΛΑΠΟΡΗΣ

(Αντρέας Ι. Χατζηπαύλου)

          (Δημοσιεύτηκε στο ΝΕΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ την Τετάρτη 12.7.1951)